با ریاضی دانان: آلن تورینگ -- ریاضیدان و پدر علم محاسبهٔ نوین و علم رایانه
تورینگ به کمک ماشین تورینگ فورمولاسیون موثری برای روش الگوریتم ومحاسبه تهیه کرد؛ با کمک آزمایش تورینگ، سهم مؤثر و محرکی در زمینهٔ هوش مصنوعی ارائه کرد:
«آیا میتوان روزی گفت: «ماشین هوشیار است و میتواند فکر کند؟»
او سپس درآزمایشگاه ملی فیزیک مشغول به کار شد، و یکی از طرحهای اولیه برنامه ذخیره شده کامپیوتر را ارائه کرد، هرچند که در واقع ساخته نشد. در ۱۹۴۸ به دانشگاه منچستر رفت تا روی «منچستر مارک ۱» کار کند، که به عنوان اولین کامپیوتر حقیقی دنیا شناخته شد.
در طول جنگ جهانی، تورینگ در بلچلی پارک (مرکز کد شکنی انگلستان) مشغول بود و برای مدتی مسئول بخشی از آن بود، بخش مربوط به تحلیل نوشتههای رمزی نیروی دریایی آلمان. او چند روش برای شکستن رمزهای آلمانها ابداع کرد، شامل روش ماشینی الکترومکانیکی که میتوانست ویژگیهای ماشین انیگما را پیدا کند (بامب).
در سال ۱۹۵۰ در مقالهای معیاری برای تعیین میزان هوشمندی رایانه پیشنهادکرد که پس از آن به آزمایش تورینگ معروف شد:
« سزاوارترین معیار برای هوشمند شمردن یک ماشین، اینست که آن ماشین بتواند انسانی را توسط یک پایانه «تله تایپ» به گونهای بفریبد که آن فرد متقاعد گردد با یک انسان روبروست.»
تا به حال هیچ برنامهای قادر به موفقیت در این آزمون نگردیدهاست.
او با معرفی ماشین تورینگ، یک مدل ریاضی برای تحلیل تواناییهای ذاتی الگوریتمها بنیان گذاشت. به همین دلیل ماشین تورینگ یکی از عناصراصلی در نظریه محاسبات و نظریه پیچیدگی است.
اتاق کامپیوترکینگس دانشگاه کمبریج
به نام تورینگ نامگذاری شدهاست،
شخصی که در ۱۹۳۱ دانشجوی آنجا شد.
-----------------------------------------------------------------------------------------
کودکی و جوانی:
---------------
پدر تورینگ، ژولیوس ماتیسون تورینگ، عضو مامورین شهری هند بود. ژولیوس و همسرش سارا (۱۹۷۶-۱۸۸۱، دختر ادوارد والتر ستونی، مهندس ارشد راه آهن مدرس) میخواستند فرزندشان آلن در انگلستان بزرگ شود، به همین دلیل به لندن بازگشتند، جایی که آلن تورینگ در ۲۳ ژون ۱۹۱۲ به دنیا آمد، امروزه بعنوان هتل کولونوید شناخته میشود. او یک برادر بزرگتر به نام جان داشت. کار خدمات شهری پدرش همچنان فعال بود، و در طول دوران کودکی تورینگ والدین او بین انگلیس و هند در سفر بودند و فرزندان خود را نزد دوستان خود در انگلیس میگذاشتند.
از همان اوان کودکی علائم نبوغ در وی هویدا بود. والدینش او رادر سن شش سالگی در مدرسهٔ روزانهٔ سنت مایکل ثبت نام کردند. مدیر مدرسه و معلمین او بسیار زود به نبوغ وی پی بردند. در ۱۹۲۶، در ۱۴ سالگی، او به مدرسهٔ شربورن در دورست رفت. روز اول او در ترم جدید با «ضربهٔ عمومی» در انگلستان همزمان شد، اما او چنان مصمم بود که در اولین روز حضور داشته باشد که به تنهایی ۹۷ کیلومتر (۶۰ مایل) از ساوتهمتون تا مدرسه را با دوچرخه طی کرد و شب رادر یک مسافرخانه به سر برد.
تمایل ذاتی تورینگ به سمت ریاضی و علم برای او احترامی نزد برخی استادان شربورن که مدرسهای معروف و پرهزینهٔ دولتی بود کسب نکرد، چراکه تاکید بیشتر آن روی مسایل و مباحث کلاسیک بود.
مدیر مدرسه برای والدین تورینگ نوشت: «امیدوارم او بین دو مدرسه افت نکند. اگر میخواهد در یک مدرسهٔ دولتی بماند، باید تلاش کند که یک فرد تحصیل کرده شود و اگر میخواهد صرفاٌ یک دانشمند شود، وقت خود را در یک مدرسهٔ دولتی تلف میکند.»
با این حال، تورینگ توانایی قابل توجه خود را در زمینههای مورد علاقهٔ خود به نمایش میگذاشت، با حل مسایل پیچیده در ۱۹۲۷ بدون اینکه حتی حساب دیفرانسیل مقدماتی خوانده باشد. در ۱۹۲۸، در ۱۶ سالگی تورینگ با کار آلبرت انیشتین مواجه شد، نه تنها آن را به طور کامل فهمید بلکه شک انیشتین در قانونهای حرکت نیوتن را از روی متنی که هرگز این موضوع را آشکار نکرده بود پیشبینی کرد.
امیدها و تلاشهای تورینگ با دوستی نزدیکی که با دانشجوی بزرگتر، کریستوفر مورکوم، ایجاد کرد افزایش یافت. مورکوم ناگهان چند هفته پس از آغاز آخرین ترم در شربورن، به دلیل سل گاوی از دنیا رفت. ایمان مذهبی تورینگ از بین رفت. او پذیرفت که هر پدیدهای شامل کار مغز انسان باید مادی باشد.
-----------------------------------------------------------------------------------------
دانشگاه و کار وی در شمارشپذیری:
----------------------------------
تمایل و تلاش تورینگ در ریاضیات و علوم کامپیوتر باعث شد نسبت به کار کلاسیک دانشگاه کم توجهی کند و در نتیجه موفق به دریافت بورسیهٔ تحصیلی ترینیتی کالج، کمبریج نشود، و به دانشگاه دیگری که انتخاب دومش بود کینگس کالج، کمبریج برود. او در سالهای ۱۹۳۱-۱۹۳۴ درآنجا مشغول به تحصیل بود و در سال ۱۹۳۵ به خاطر مقالهٔ خود در رابطه با قضیهٔ محدودیت مرکزی به عنوان عضو آنجا انتخاب شد.
در مقالهٔ به یاد ماندنی «دربارهٔ اعداد شمارا، با استفاده از انسکیدانس پرابلم» (۲۸ می۱۹۳۶) تورینگ فرمول بندیهای سال ۱۹۳۱ کرت گودل را دربارهٔ محدودیتهای اثبات و محاسبات تجدید کرد و زبان ریاضی محور گودل را با چیزی که امروزه ماشین تورینگ نامیده میشود جایگزین کرد. او ثابت کرد که چنین ماشینی میتواند هر مسئلهٔ ریاضی ممکن که میشود به صورت الگوریتم بیان شود را حل کرد، حتی اگر هیچ ماشین تورینگ واقعی به دلیل سرعت کم آن نسبت به جایگزینهای مناسب آن کاربرد عملی نداشته باشد.
تا امروز ماشینهای تورینگ موضوع اصلی تحقیقات در تئوری محاسبات بودهاند. او برای اثبات این که «انسکیدانس پرابلم» هیچ حلی ندارد، ابتدا نشان داد که هالتینگ پرابلم برای ماشین تورینگ قابل حل نیست: مشخص نیست که ماشین تورینگ در چه زمانی متوقف میشود.
به دلیل انتشار اثبات او پس از اثبات معادل آلونزو چرچ در حساب لاندا، کار او کاملاً قابل درک و پذیرفتنی است. همچنین مفهوم «ماشین جامع (تورینگ)» و این ایده که چنین ماشینی میتواند کار هر ماشین دیگر را انجام دهد، کاملاً بدیع است. این مقاله همچنین اعداد تعریفپذیر را نیز معرفی میکند.
بیشتر سالهای ۱۹۳۸ و ۱۹۲۷ را در دانشگاه پرینستون، با مطالعه تحت نظر آلونزو چرچ گذراند و موفق شد دکترای خود را در سال ۱۹۲۸ از پرینستون دریافت کند: تز او دربارهٔ محاسبه نسبی بود که ماشینهای تورینگ را به (اصطلاحاً)اورکل میافزود، که میتوان به کمک آن مسایلی را بررسی کرد که ماشین تورینگ نمیتواند بررسی کند. با بازگشت به کمبریج در سال ۱۹۳۹، او در سخنرانیهای لودویگ ویتگنشتاین دربارهٔ اساس ریاضیات شرکت کرد. جایی که این دو با یکدیگر بحث و مخالفت میکردند و تورینگ از ظاهرگرایی دفاع میکرد و ویتگنشتاین معتقد بود که ریاضیات هیچ حقیقت مطلقی را کشف نمیکند.
-----------------------------------------------------------------------------------------
کامپیوترهای اولیه و آزمایش تورینگ:
-----------------------------------
از ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۷ او در آزمایشگاه ملی فیزیک کار میکرد، و بر روی طراحی موتور محاسبهٔ خودکار کار میکرد. او در ۱۹ فوریه ۱۹۴۶ مقالهای ارائه کرد که اولین طرح کامپیوتر برنامه دار در انگلستان بود. با وجود موفقیت وی در این طرح، در شروع پروژه تاخیر بوجود آمد و او علاقهٔ خود را برای ادامهٔ کار از دست داد.
در اواخر ۱۹۴۷ به کمبریج بازگشت. در زمانی که او در کمبریج بود، پروژهٔ سابقش در غیاب او کامل شد و اولین برنامهٔ خود را در ۱۰ می۱۹۵۰ اجرا کرد.
در ۱۹۴۸او با دپارتمان ریاضی و آزمایشگاه محاسبات دانشگاه منچستر همکاری کرد و روی نرمافزار یکی از اولین کامپیوترهای جهان «منچستر مارک ۱» کارکرد.
دراین زمان او کارهای تجریدی(ابسترکت) را ادامه داد و مسئلهٔ هوش مصنوعی و آزمایشی را که امروزه آزمایش تورینگ نامیده میشود را ارائه کرد.
در ۱۹۴۸ تورینگ به همراه «دی جی چمپرنون» شروع به نوشتن برنامهٔ شطرنج کرد که تا آن زمان وجود نداشت. در ۱۹۵۲، بدلیل نبود کامپیوتری به اندازهٔ کافی قوی تورینگ کامپیوتر را شبیه سازی کرد، که برای هر حرکت نیم ساعت زمان نیاز داشت. برنامه در مقابل «الیک گلنی» همکار تورینگ شکست خورد، اما گفته میشود که در مقابل همسر چمپرنون موفق بود.
-----------------------------------------------------------------------------------
فرم الگو و زیستشناسی ریاضیاتی:
---------------------------------
تورینگ از ۱۹۵۲ تا زمان مرگش در ۱۹۵۴ روی زیستشناسی ریاضیاتی کار کرد، بویژه مورفوجنسیس. او در ۱۹۵۲ یک مقاله با موضوع«اساس شیمیایی مورفوجنسیس»منتشر کرد.
علاقه اصلی او فهمیدن «الگوی فیبوناچی» بود، وجود اعداد فیبوناچی در ساختار گیاهان. او «معادلات عکس العمل-انتشار» را بکار برد که امروزه موضوع اصلی فرم الگو است. مقالات بعدی وی تا سال ۱۹۲ چاپ نشد.
---------------------------------------------------------------------------------
قدردانی پس از مرگ:
--------------------
از ۱۹۶۶، جایزهٔ تورینگ بصورت سالانه توسط انجمن دستگاه محاسباتی به کسی داده میشود که سهم در خوری در جامعهٔ محاسباتی دارد. این جایزه بطورگسترده به عنوان نوبل دنیای محاسبات شناخته میشود.
یادبودهای بسیاری از تورینگ در منچستر ساخته شده، شهری که او تا پایان عمر در آنجا مشغول به کار بود. در۱۹۹۴خیابان بزرگی به نام وی در منچستر نامگذاری شد. مجسمهٔ یادبود آلن تورینگ در سکویل پارک مجسمهٔ تورینگ در ۲۳ جون ۲۰۰۱ در منچستر رونمایی شد. در سکویل پارک درنزدیکی دانشگاه منچسترجشن زندگی او در ۵ژوئن۲۰۰۴ در دانشگاه منچستر برگزار شد؛ ودر تابستان آن سال موسسهٔ آلن تورینگ شروع به کار کرد. ساختمان شامل دانشکدهٔ ریاضی، موسسهٔ علم فوتون و«مرکز جودرل بانک» اختر فیزیک ساختمان آلن تورینگ نامگذاری شدهاست.
در۲۳جون ۱۹۹۸، که میتوانست هشتادوششمین سال تولدش باشد، «اندرو هودجس»زندگی نامه نویس او، پلاک آبی خانهٔ دوران کودکی وی در "وارینگتون کرسنت لندن-هتل کولونیدامروزه- را رو نمایی کرد. به یاد پنجاهمین سالگرد مرگ او پلاکی در ۷جون۲۰۰۴در محل زندگی سابقش در ویلمسلو رونمایی شد.
بدلیل موفقیتهایش در رشتهٔ کامپیوتر دانشگاههای زیادی یادمانهایی از اوایجاد کردهاند، مجسمهٔ برنزی تورینگ در دانشگاده سوری که یاد آورپنجاهمین سال مرگ وی است، که او را در حال حمل کتابهایش در محوطهٔ دانشگاه به تصویر میکشد.
دانشگاههای لوس آندس در بوگوتا، دانشگاه پلی تکنیک پورتوریکوهر یک آزمایشگاهی به نام وی دارند، دانشگاه تکزاس در آستین برنامهای با نام«تورینگ سکالرز» دارد.
دانشگاه بیلگی استانبول سالانه کنفراسی به یاد وی برگزار میکند که روزهای تورینگ نامیده میشود.
مجسمهای ۱٫۵ تنی به ابعاد واقعی دربلچلی پارک در۱۹ژوئن۲۰۰۷ رو نمایی شد، که توسط «استیفن کتل» و به دستور میلیاردر«سیدنی فرانک»تراشیده شد.
----------------------------------------------------------------------------------
جایزه تورینگ:
--------------
جایزه تورینگ به افتخار او نامگذاری شدهاست. جایزهٔ تورینگ معتبرترین جایزه در علم رایانهاست که هر سال از سوی «انجمن ماشینهای محاسب» (ACM) اعطا میشود.
جایزه آ.ام. تورینگ سالانه از سوی انجمن ماشینهای محاسب (ACM) به اشخاصی که سهم بسزایی در زمینه کامپیوتر دارند، اعطا میشود. از آن جایی که جایزه نوبل برای علوم کامپیوتر وجود ندارد، از این جایزه به عنوان جایزه نوبل در کامپیوتر یاد میشود. این جایزه به افتخار آلن تورینگ پدر علوم کامپیوتر نامگذاری شدهاست. شرکتهای گوگل و اینتل حامیان مالی این جایزه ۲۵۰،۰۰۰ دلاری هستند.
----------------------------------------
منبع: ویکیپدیا
مکتب ریاضیات: اولین مدرسه مجازی ریاضی در ایران